Kutsal Yazılar ışığında övgü nedir, nasıl yaşanır ve bireysel ile topluluk yaşamımızı nasıl dönüştürür?

Övmek İçin Tasarlandık

Bütün canlı varlıklar RAB’be övgüler sunsun! RAB’be övgüler sunun!

Övmek doğamızda vardır. Kutsal Yazılar bütün canlı varlıkların ve yaratılan her şeyin O’nu övmek için tasarlandığını belirtir (Mezmur 148; 150; Yeşaya 44:23). Övme etkinliği doğamızın en derinlerine köklenmiş bir şeydir. Övgü değer verdiğimiz, saydığımız ya da etkili gördüğümüz her şeye karşı neredeyse otomatik olarak verdiğimiz bir karşılıktır. Doğamız gereği, bu övgü uyandıran davetlere tepki olarak duygularımızı ifade ederiz. Zevksel uyarıcılara zihinsel, fiziksel ve duygusal tepki verme yeteneğimiz yaşadığımızın kanıtıdır! Tanrı bizi bu şekilde yarattı.

Sevinç, takdir, zevk, memnuniyet, huşu vs. uyandıran şeylere tepkimizi ifade etmek için yaratıldık. Harika bir yemek, etkileyici bir film, takımımızın önde olduğu heyecanlı bir maç, onurlu bir şey yapan, hayran olduğumuz bir kimse ya da yaratılışın muhteşem güzelliği sadece birkaç örnektir. Bütün bunlar bizde bir tepki uyandırır. Bu uyarıcılara nasıl tepki veririz? Değerli saydığımız şeylere aklımızla, canımızla ve bedenimizle tepki veririz. Sesli, fiziksel, duygusal ifadelerle dışsal tepkiler veririz.

Yeni doğamız eski doğamıza aykırıdır. Eski doğada en yüce tapınmamızı ve övgümüzü geçici, sınırlı şeylere ya da insanlara yönlendirilmiştik. Mesih’te yeni bir doğaya sahip olarak hayranlığımızı ve övgümüzü layık olan ebedi ve aşkın Üçlü Birlik Tanrı’ya veririz.

Derin Övgü Nedir

Derin Övgü, en yüce hürmetimize lâyık olan biricik Tanrı’ya tepki olarak ruhumuzun, canımızın, aklımızın ve bedenimizin bilinçli olarak etkinleşmesidir.

Derin övgü boş sözcükler ya da eylemlerle gerçekleşmez. Sırf bir ilahi söylemek ya da bazı sözler söylemek fiilen derin övgü yaptığımız anlamına gelmez. Derin övgü eylemi, doğa ve Tanrı’nın yapıtları üzerinde bilişsel düşünmeyi sağlayan zihinsel bir yenilenmeyle ortaya çıkar (Filipililer 4:8). Övgüye değer şeyler üzerinde derin düşünmek ruhumuz tarafından yönlendirilir. Ruh tarafından kontrol edilmek, ruhumuzun dışsal ifadeyle tepki vermesi için canımıza yön vermesi ya da hatta gerekirse buyruk vermesi anlamına gelir.

Derinden övmek ruhumuzun güçlenmesini ve Kutsal Ruh’un içimizde yaptığı işe boyun eğmemizi ve böylece düşüncemizi, irademizi ve duygularımızı Tanrı bilgisine doğru Rab’bin dağına çıkarmasına izin vermemizi gerektirir.

Ölüm çukurundan, Balçıktan çıkardı beni, Ayaklarımı kaya üzerinde tuttu, Kaymayayım diye. Ağzıma yeni bir ezgi, Tanrımız’a bir övgü ilahisi koydu. Çokları görüp korkacak ve RAB’be güvenecekler.

İçimizdeki Kutsal Ruh’un iç varlığımıza erişerek kedere, acılara, olumsuz düşüncelere, günahla mücadeleye, koşullara ve çevremizdeki dünyanın geçici halinin bataklığına uzanıp bizi çıkarmasına izin vermeliyiz. Zihnimiz, irademiz ve duygularımız Tanrı’yı en yüce gerçeklik olarak göreceğimiz göksel yerlere yükseltilmelidir (Filipililer 2:9-10). Bu, gözümüzü göksel yerlere dikmekle olur (Efesliler 1:3) ve bunu yaptığımızda içimizde kime ve neye baktığımıza dair bir tepki uyanacaktır. Derin övgü, lâyık olan tek Kişi’ye bilinçli olarak odaklanmak ve O’na en yüce sevgimizi ve hayranlığımızı sunmaktır.

RAB’be övgüler sun, ey gönlüm! O’nun kutsal adına övgüler sun, ey bütün varlığım! RAB’be övgüler sun, ey canım! İyiliklerinin hiçbirini unutma!

Övgünün Tezahürleri

İmanlılar olarak Rab’bi derinden övmenin sadece iyi bir seçenek değil, aynı zamanda bir buyruk olduğunu da anlamalıyız (Mezmur 103:1-2). Buyruklara kendi iyiliğimiz için itaat etmemiz gerekir. Tanrı’nın buyrukları her zaman O’nda bulunan yaşamın doluluğuna bir davettir. Bu buyruklar Tanrı’nın sevgisini kazanmak için değil, Tanrı’nın sevgisine ve yüceliğine karşılık olarak yerine getirilmelidir. Övgü, yüreğimizin en zevk aldığı şeyin bir büyütecidir. Bu nedenle, övgüler sunmayı öğrenmeyi ve övgü armağanına sahip olmayı arzulamalıyız.

Kutsal Kitap’ta tapınmak, övmek ya da şükürler sunmaktan söz eden çalışabileceğimiz yüzlerce referansımız vardır. Kutsal Yazılar’daki derinden övgü ifadelerini çalışmak bizi çok uzun, hatta belki ömür boyu ya da sonsuza dek süren bir yolculuğa çıkarabilir. Bu derste, bu disiplin pratiğini güçlendirmemize ve anlayışımızı artırmamıza yardımcı olacak bazı dışsal övgü biçimlerine bakacağız.

Bu nedenle, İsa aracılığıyla Tanrı’ya sürekli övgü kurbanları, yani O’nun adını açıkça anan dudakların meyvesini sunalım.

Bu ayete göre derin övgü...

1. Sözeldir - Dudaklarımızın meyvesidir (örnekler: itiraf, beyan, tanıklık, ilan, ezgiler)
   
   
2. Süreklidir - Hayatımızın her gün ve sonsuza dek uygulanan görünür, somut, süregelen bir parçasıdır (Mezmur 145:2).
   
   
3. Kurbandır - Bir bedeli vardır. (Örneğin: 2 Samuel 24:24’te Davut, Rab’be bir sunak kurmak için bir harman yeri satın aldı)
   
   
4. Yüksek seslidir - Derin düşünme, ve hatta bazı dua biçimleri sessiz olmasına rağmen, övgüler “yüksek sesle bağırarak” ve “çınlayan zillerle”dir (Eyüp 38:7; Mezmur 33:3; 150:5; Vahiy 19:1; Sefanya 3:17).
   
   
5. Bedenseldir - Övgü “dansla”dır (2. Samuel 6:14-16; 1. Tarihler 15:29; Mısır’dan Çıkış 15:20-21)
   
   
6. Müziklidir - Müzik duyularımızı, duygularımızı ve bedenlerimizi etkiler. Aynı zamanda gökteki etkinliğin bir temsilidir.
   
   
7. Sevinçlidir - Övgü duygusuz olamaz, coşkuyla dolu bir etkinliktir (Mezmur 98:4, 47:1).

Övgü dışsal bir beyandır. Tanrı’ya imanımızın ve güvenimizin cesur bir itirafıdır. Övgü sunduğumuzda değerli ve güzel saydığımız kişi hakkında yürekten bir beyanatta bulunuruz. O’nun sözüne inandığımızı, O’nun karakterine ve işlerine güvendiğimizi itiraf ederiz (Mezmur 106:12). Bu insanların, yönetimlerin ve hatta belki de kendi yüreğimizin ve zihnimizin önünde gerçekleşen bir tezahürdür.

RAB benim gücüm, kalkanımdır, O’na yürekten güveniyor ve yardım görüyorum. Yüreğim coşuyor, Ezgilerimle O’na şükrediyorum.

Övgü İçin Kullanılan Yedi İbranice Sözcük

1. HALLAL (הלל) - “açık olmak, övmek, parlamak, övünmek, göstermek, hayran olmak, kutlamak” anlamına gelir. “Haleluya” (“Tanrı’ya övgü”) ifadesi bu sözcükten türemiştir.
   (Mezmur 18:3; 56:4; 63:5; 113:1-3; 149:3; 150:1-4; Hakimler 16:24; 2. Samuel 14:25; 2. Tarihler 7:6; Ezra 3:10-11; Nehemya 5:13; Yeşaya 62:9; Yeremya 20:13; Yoel 2:26)
   
   
2. TEHILLAH (תְּהִלָּה) - HALLAL fiilinin ismi hali olarak “halaller, ezgiler, özellikle müzik eşliğinde ilahiler, Ruh’un ya da övgü ilahileri” anlamına gelir.
   (Mezmur 9:14; 22:25; 23:3; 61:3; Mısır’dan Çıkış 15:11; Yasa’nın Tekrarı 10:21; Nehemya 9:5; Yeremya 48:2)
   
   
3. YADAH (ידה) - “uzanan el, eli uzatmak, böylece uzanan elle tapınmak, elleri havaya kaldırmak”
   (2. Tarihler 7:3,6; 20:21; Mezmur 63:1; 67:3; 107:15; 108;3; Yaratılış 29:35; 49:8; Yeşaya 12:1,4; Yeremya 33:1)
   
   
4. TOWDAH (תּוֹדָה) - YADAH fiilinin ismi hali olarak “elin hayranlık, huşu ya da kabullenmeyle uzatılması” anlamına gelir. Hâlihazırda elde olan şeylerin yanı sıra henüz elde edilmemiş bereketler için Tanrı’ya şükretmek için kullanılır.
   (Mezmur 50:14,23; 42:4; 56:12; Yeremya 17:26; 33:11)
   
   
5. SHABACH (שׁבח) - “bağırmak, yüksek sesli bir tonda hitap etmek, buyruk vermek, zafer kazanmak”
   (Mezmur 47:1; 145:4; 12:6; 63:3; 117:1; 145:4; Vaiz 4:2)
   
   
6. BARAK (ברך) - “diz çökmek, sevgi eylemi olarak Tanrı’yı kutsamak, selam vermek”
   (Mezmur 34:1; 72:15; 95:6; 96:2; 103:1-2; Hakimler 5:2; 1. Tarihler 29:20)
   
   
7. ZAMAR (זמר) - “bir müzik aletinin tellerini çalmak, şarkı söylemek, övmek" anlamına gelir. Yani müzik enstrümanlarıyla sevinçli ezgiler çalmayı ima eden bir müzik terimidir.
   (Mezmur 21:13; 57:8-9; 61:8; 147:1,7; 1. Tarihler 16:9; Hakimler 5:3; 2. Samuel 22:50)
   

Övgü Etkilidir

Mezmur 40’ta geçen çukur imgesine geri dönelim. Gözlerimizi yukarıya kaldırarak Tanrı’yı övmemiz içinde bulunduğumuz tüm dünyevi ortamları etkileme gücüne sahiptir. Bu şekilde Tanrı’yı övmek, göksel gerçeğin gücünü yeryüzüne bağlaması bakımından aracılık özelliği gösterir:

Gece yarısına doğru Pavlus’la Silas dua ediyor, Tanrı’yı ilahilerle yüceltiyorlardı. Öbür tutuklular da onları dinliyordu. Birdenbire öyle şiddetli bir deprem oldu ki, tutukevi temelden sarsıldı. Bir anda bütün kapılar açıldı, herkesin zincirleri çözüldü.

• Canlarımızın içsel durumu - Kederi sevinçle, olumsuz içsel görüşü dönüşümle değiştiririz ve günahla mücadelemizde zafer kazandıkça kutsallaşma sürecini etkinleştiririz.
  
  
• Mevcut koşullarımız ve gerçek durumumuz - Tanrı’nın karakterine ve yollarına imanımızı ve güvenimizi ilan ettikçe daha iyi bir sonuç için umudumuzu etkinleştiririz.
  
  
• Çevremizdeki dünyanın durumu - Ebedi olanın ışığı altında geçici şeylerin farkına varırız ve karanlığa karşı güvenle savaş açarız.

Övgü kişisel dönüşüme yol açar

Ya RAB, sana şükretmek, Ey Yüceler Yücesi, adını ilahilerle övmek, sabah sevgini, gece sadakatini, on telli sazla, çenk ve lirle duyurmak ne güzel!

• Gerçek şu ki, övgüler sunmaya ihtiyacımız vardır! Bizim iyiliğimiz içindir. Dayanmak, sebat etmek ve başarılı olmak için esasen gereklidir. Övme yeteneği Tanrı tarafından verilir ve bunu Tanrı’dan dileyebiliriz. Övgü bize karşılık verilen bir armağandır. “Ya Rab, aç dudaklarımı, ağzım senin övgülerini duyursun” (Mezmur 51:15).
  
  
• Şükretmenin beyin, beden ve duygular üzerinde somut faydalı etkileri vardır. Araştırmalar minnettarlığın beynimizin sevinç merkezini etkinleştirdiğini, bu durumun ise stres ve gerilimle başa çıkan belirli salgıları ürettiğini göstermiştir. Mezmur 42:11’de söylendiği gibi “Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrı’ya umut bağla, Çünkü O’na yine övgüler sunacağım; O benim kurtarıcım ve Tanrım’dır.”
  
  
• Yüz ifademiz ve hatta fiziksel sağlığımız değişebilir. Şükretmemiz buyruluyor ve bu bizim yararımızadır (Koloseliler 3:15-17; Mezmur 33:1-3; 100; Filipililer 4:6-8).
  
  
• Tanrı’yı övdüğümüz zaman Rab’de güçleniriz (Mezmur 30:6).
  
  
• Övgü galip gelmemizi sağlar (Vahiy 12:11).
  
  
• Övgü düşüncelerimizi yeniler ve imanımızı güçlendirir (Filipililer 4:8; Romalılar 12:1-2)
  
  
• Övgü bizi arındırır (Özdeyişler 27:21).

Övgü topluluk olarak dönüşümün ve Rab’le karşılaşmanın yolunu açar

Övgü, bir insanda yaptığı işi yüreklerin uyumlu olması halinde ruhsal ailede topluca yapar (Romalılar 15:5-6). Övgüler Tanrı’nın ailesi içinde güçlendiren, öğreten, birleştiren, uyandıran bir katalizör etkisi gösterir çünkü Tanrı’nın yüceliğinin gelip insanların üzerine konması için göğü açar.

…O anda RAB’bin Tapınağı’nı bir bulut doldurdu.

Övgü Müjde’yi ilan eder

Ağzıma yeni bir ezgi, Tanrımız’a bir övgü ilahisi koydu. Çokları görüp korkacak ve RAB’be güvenecekler.

RAB’be şükredin, O’na yakarın, halklara duyurun yaptıklarını! O’nu ezgilerle, ilahilerle övün, bütün harikalarını anlatın! …

Övgü ruhsal savaş açar

Övgülerimiz çevremizdeki ruhsal atmosferi ve dünyayı (kentler, dönemler, uluslar) ışıkla delen bir silahtır (Mezmur 149:6; 8:2; Yeşu 6; Yeşeya 30:29-32; 42:10-13; 2. Tarihler 20:21-22).

Övgü Tanrı’yı memnun eder ve O’nunla aramızdaki ilişkiyi geliştirir

Kendisini oğullara ve kızlara Baba olarak, bir geline bir güvey olarak göstermiştir. Bu yüzden sevgimizi O’na ifade ettiğimizde, arzusu tatmin olur.

³⁰ Tanrı’nın adını ezgilerle öveceğim, şükranlarımla O’nu yücelteceğim. ³¹ RAB’bi bir öküzden, boynuzlu, tırnaklı bir boğadan daha çok hoşnut eder bu.

¹⁵ Bu nedenle, İsa aracılığıyla Tanrı’ya sürekli övgü kurbanları, yani O’nun adını açıkça anan dudakların meyvesini sunalım. ¹⁶ İyilik yapmayı, sizde olanı başkalarıyla paylaşmayı unutmayın. Çünkü Tanrı bu tür kurbanlardan hoşnut olur.

Övgü Sunmak Bir İş Tanımı Olabilir

Mesleki ve hizmet görevi olarak övgüler sunmak için atananlar vardır. Davut’un Çadırı’ndaki ibadet hizmetlerinin merkezinde Rab’be şükranlar sunmak için atanmış kâhinler bulunurdu (1. Tarihler 15:15; 16:4,37; 23:5; 25:1,7). Davut, övgüler sunmaktaki bilgeliği gördü ve gündüz ve gece bunu yapmaları için insanları görevlendirdi. Bu görevlendirme bütün imanlıların kâhinlik tarzı hayatını önceden bildiren bir peygamberliktir.

İnanıyoruz ki çağın sonuna hazırlık olarak Rab de bu dönemde zamanını, yeteneklerini ve kaynaklarını Tanrı’yı övmeye adayacak kişilere belirli görevler verir. Kilisedeki iş tanımının bir kısmı, övgü kurbanlarını dünyanın en zor ve en karanlık bölgelerine götürerek Müjde’nin ilerlemesi ve Tanrı bilgisinin yayılması için yol hazırlamaktır.

Bunlar kendilerini, sürekli Rab’bin yüzünü arayarak ve O’na övgü sunarak Rab’bin varlığının kentlere, bölgelere ve uluslara gelmesi için göklerin açılmasına adarlar. Bu görevliler derin övgü sunmaya atanmışlardır ve bu hizmet için armağanlıdırlar. Acaba sen de aslında onlardan biri misin?

Doğudan batıya kadar uluslar arasında adım büyük olacak! Her yerde adıma buhur yakılacak, temiz sunular sunulacak. Çünkü uluslar arasında adım büyük olacak! diyor Her Şeye Egemen RAB.

¹¹ O gün Davut’un yıkık çardağını yeniden kuracağım, gediklerini kapayacak, yıkık yerlerini onaracağım, onu eskisi gibi yapacağım. ¹² Öyle ki, Edomlular’ın sağ kalanlarını, Bana ait olan bütün ulusları sahiplensinler. Bunu yapacak olan RAB böyle diyor.