Bu, Erken Dönem Hristiyan eserlerinden biri olan İgnatius’un Magnesyalılara Mektubu’nun Türkçe çevirisidir.

Giriş

Çevirmen, orijinal telaffuz ile Türkçe okunuşunu dengelemek amacıyla Σμύρνα (Smyrna) adını “Simirna”, Πολύκαρπος (Polikarp) ismini ise “Polükarp” şeklinde yazıyor.

Metnin Genel Görünümü

Güney Asya’da, Mayandros Nehri kıyısındaki Magnesya’daDaha kuzeyde bulunan Manisa (“Spil Dağı’ndaki Magnesya”) ile karıştırılmamalıdır. (günümüzde Aydın ilinin Tekin köyüne çok yakın) bulunan kiliseye Simirna’dan yazılan Magnesyallılara mektup, Magnesyalıların genç piskoposu olan Damas’ı Simirna’daki İgnatius’u ziyarete göndermelerine sıcak bir yanıt niteliğindedir (2:1). Diğer şeylerin yanı sıra, etik, piskoposa itaat (3:1-2; 4:1; 6:1-7:1; 13:1,2) ve Yahudiliğe karşı meydan okumalar (8:1; 10:3) konusunda çeşitli öğütler içerir.

Yazar

Diğer altı mektupta olduğu gibi, yazar kendini Antakya piskoposu İgnatius olarak tanımlıyor (Giriş 1). Bu yazarlık konusunda uzmanlar arasında çok az ciddi ve kayda değer tartışma bulunmaktadır.

Tarih

Uzmanlar, İgnatius’un Trajan’ın (MS 98-117) egemeninin onuncu yılında şehit edildiğini ve ölüm tarihini yaklaşık MS 108 olarak belirlediğini belirten Sezariyeli Eusebius gibi birçok kişinin ifadesine dayanarak mektubun tarihini MS 108 civarına koyarlar.

İgnatius’un Magnesyalılara Mektubu (Tam Metin)

Metnin Girişi

1. İgnatius, aynı zamanda Teoforos [diye anılan], Kurtarıcımız İsa Mesih’te Tanrı Baba’nın lütfuyla kutsanmış olan, O’nda Mayandros [Nehri] üzerindeki Magnesya’da bulunan kiliseyi selamlıyorum ve Tanrı Baba’da ve İsa Mesih’te kendisine çok selam diliyorum.

1. Bölüm

1. Tanrı’ya göre sevginizin [ne kadar] düzenli olduğunu bildiğimden, sevinerek İsa Mesih’in imanıyla size hitap etmeye karar verdim.

2. Tanrı’ya en yakışır bir İsme layık görüldüğüm için, taşıdığım zincirlerde kiliseler için ezgi söylüyorum. Onlarda, her zaman yaşamımız olan İsa Mesih’in beden ve ruh birliğinin olmasını diliyorum. Ayrıca iman ve sevginin [birliğini diliyorum]; çünkü [sevgiden] üstün hiçbir şey tercih edilmemiştir ve daha yüce olan İsa ile Baba’nın [birliğidir]. O’nda, bu çağın Hükümdarı’nın tüm saldırılarına katlanıp ondan kaçarak Tanrı’ya erişeceğiz.

2. Bölüm

1. Bu nedenle, sizi görmeye layık kılındığım için, Tanrı’ya layık olan piskoposunuz Damas, layık ihtiyarlarınız Basus ve Apollonios ve benim ortak kulum olan diyakoz Zotion aracılığıyla —kendisinden yararlanayım; çünkü o, piskoposa Tanrı’nın lütfu gibi ve ihtiyar kuruluna da İsa Mesih’in yasası gibi itaat etmektedir— [sizi gördüm].Bu cümle metinde aniden sona ermektedir; ilgili kısmın bozulmuş veya kaybolmuş olması muhtemeldir.

3. Bölüm

1. Şimdi, piskoposun gençliğini fırsat bilmemeniz uygun olur. Ancak [tersine], Tanrı Baba’nın kudreti ölçüsünde, tıpkı kutsal ihtiyarların onun dış gençliğini fırsat bilmektense Tanrı’da bilge olarak ona boyun eğdiklerini bildiğim gibi, ona tüm saygıyı göstermek [doğru olur]. [Yine de] ona değil, herkesin piskoposu olan İsa Mesih’in Babası’na.

2. Öyleyse, bizi arzulamış Olan’ın şerefine hiçbir ikiyüzlülük olmadan kulak vermek uygundur. Çünkü mevzu, birinin görünen piskoposu aldatması değil, görünmeyen Olan’la yanlış davranmasıdır. Ve mesele bedenle değil, gizli şeyleri bilen Tanrı’yladır.

4. Bölüm

1. Öyleyse sadece Hristiyan olarak anılmak değil, aynı zamanda [öyle] olmak da uygundur. Tıpkı [bazılarının bir kimseyi] piskopos [olarak] adlandırıp her şeyi ondan bağımsız olarak yaptıkları gibi. Fakat bunlar bana vicdanen doğru görünmüyorlar, çünkü buyruğa [göre] düzenli bir şekilde bir araya gelmiyorlar.

5. Bölüm

1. O hâlde, her şeyin bir sonu olduğuna göre ve ikisi —ölüm ve yaşam— birlikte önümüzdedir ve her biri kendi yerine gidecektir;

2. nasıl ki biri Tanrı’nın, öbürü dünyanın olmak üzere iki sikkesi vardır ve her birinin üzerinde kendine özgü bir damga bulunur, [aynı şekilde de] iman etmeyenlerin üzerinde bu dünyanın [damgası] vardır; iman edenlerin üzerinde ise, sevgide, İsa Mesih aracılığıyla Tanrı Baba’nın damgası vardır. O’nun aracılığıyla biz gönüllü olarak O’nun acısına ölmeyi seçmezsek, O’nun yaşamı içimizde bulunmaz.

6. Bölüm

1. Öyleyse, önceden adı geçen kişiler aracılığıyla imanla tüm cemaati seyredip sevdiğime göre, sizi Tanrı’ya özgü uyum içinde, Tanrı’nın yerine oturan piskoposla, elçilerin kurulunun yerini [tutan] ihtiyarlarla ve çağlar öncesinde Baba ile birlikte olan ve sonunda ortaya çıkan İsa Mesih’in hizmetine emanet edilmiş, benim için en tatlı olan diyakozlarla her şeyi yapmaya gayretli olmanızı teşvik ediyorum.

2. Bu nedenle, hepiniz Tanrı’ya özgü aynı karakteri alarak birbirinize saygı gösterin ve hiç kimse komşusunu bedene göre görmesin, ama her zaman İsa Mesih’te birbirinizi sevin. Aranızda sizi bölebilecek hiçbir şey olmasın; ama [tersine], piskoposla ve önderlerle, bozulmazlığın örneği ve öğretisi olarak, birleşin.

7. Bölüm

1. Bu nedenle, Rab, O’nunla birleşmiş olarak Baba’dan [ayrı] hiçbir şey yapmadığı gibi —ne kendi başına ne de elçiler aracılığıyla— siz de piskopos ve ihtiyarlar olmaksızın hiçbir şey yapmayın. Kendinize göre makul görünmeye kalkışmayın; aksine birlikte, tek bir duada, tek bir yakarışta, tek bir zihinde, sevgideki tek bir umutta, daha iyisi olmayan ve kusursuz sevinç olan İsa Mesih’te [birleşin].

2. Hepiniz Tanrı’nın tek tapınağına, tek sunağa, tek İsa Mesih’e doğru birlikte koşun; O, tek bir Baba’dan çıkmış, O’nunla bir olmuş ve O’na dönmüştür.

8. Bölüm

1. [Ne] başka öğretilerle ne de eski, yararsız mitlerle aldanmayın. Çünkü eğer şimdiye kadar Yahudiliğe göre yaşadıysak, lütfu almadığımızı itiraf etmiş oluruz.

2. Zira en ilahî peygamberler İsa Mesih’e göre yaşamışlardır. O’nun lütfuyla ilham alarak, itaatsiz olanların tek [bir] Tanrı’nın [var] olduğuna ve O’nun, sessizlikten çıkmış Kelamı olan ve her bakımdan Kendisini Göndereni memnun eden Oğlu İsa Mesih aracılığıyla Kendisini gösterdiğine tamamen ikna edilmeleri için zulüm görmüşlerdir.

9. Bölüm

1. O hâlde, eski şeylerin içinde yaşayanlar, artık Şabat’ı tutmayarak, yaşamımız olan O’nun aracılığıyla ve —bazılarının inkâr ettiği— ölümü aracılığıyla doğduğu Rab’bin [Günü’ne] göre yaşayarak umudun yeniliğine ulaştılarsa, [biz de] bu gizem aracılığıyla iman etmeyi aldık ve bu nedenle tek öğretmenimiz İsa Mesih’in öğrencileri olabilmemiz için katlanıyoruz.

2. Ruh’ta O’nun öğrencileri olan peygamberlerin de bir öğretmen olarak bekledikleri O olmadan nasıl yaşayabiliriz? Ve bu nedenle, haklı olarak bekledikleri Kişi geldiğinde onları ölümden diriltti.Matta 27:52.

10. Bölüm

1. Bu nedenle O’nun iyiliğine karşı duygusuzlaşmayalım. Çünkü eğer O, bizim yaptığımız gibi bizi örnek alsaydı, artık biz olmazdık. Dolayısıyla, O’nun öğrencileri olmuş olarak Hristiyanlığa göre yaşamayı öğrenelim. Çünkü bundan başka bir adla adlandırılan kişi Tanrı’dan değildir.

2. Bu nedenle, eskimiş ve ekşimiş olan kötü mayayı bırakın ve yeni maya olan İsa Mesih’e dönüşün. O’nda tuzlanın ki hiçbiriniz bozulmasın; çünkü kokudan açığa çıkarılacaksınız.

3. İsa Mesih’ten söz etmek ve Yahudilik yapmak yersizdir. Çünkü Hristiyanlık Yahudiliğe değil, Yahudilik Hristiyanlığa iman etmiştir. Ve Tanrı’ya iman etmiş her dil onda bir araya getirilmiştir.Alternatif olarak “Ve ona iman etmiş her dil Tanrı’da bir araya getirilmiştir” şeklinde de çevrilebilir (ᾧ πᾶσα γλῶσσα πιστευσασα εἰς θεὸν συνήχθη).

11. Bölüm

1. Bu şeyleri, sevgililerim, sizden bazılarınızın böyle olduğunu bildiğim için değil, ama sizden daha küçük [biri] olarak sizi önceden korumak istiyorum; öyle ki boş yüceliğin kancalarına düşmeyesiniz, fakat Pontius Pilatus’un valiliği döneminde gerçekleşen ve umudumuz İsa Mesih tarafından gerçekten ve kesinlikle gerçekleştirilen doğumdan, acıdan ve dirilişten tümüyle ikna edilesiniz. Sizden hiçbiriniz bunlardan sapmasın.

12. Bölüm

1. Sizden her şeyde faydalanayım —eğer gerçekten layıksam. Çünkü zincirlenmiş olsam da sizden serbest bırakılmış olanlardan biri değilim. Kibirli olmadığınızı biliyorum, çünkü içinizde İsa Mesih’i taşıyorsunuz. Üstelik sizi övdüğümde sizin utandığınızı da biliyorum. Tam yazıldığı gibi: “Doğru olan kendini suçlayandır.”Süleyman’ın Özdeyişleri 18:17 (Septuaginta’daki biçimiyle).

13. Bölüm

1. Bu nedenle, Rab’bin ve elçilerin öğretilerinde sağlamlaştırılmaya gayret edin ki bedende ve ruhta, imanda ve sevgide, Oğul’da ve Baba’da ve Ruh’ta, başlangıçta ve sonda yaptığınız her şeyde başarılı olasınız; en şerefe layık piskoposunuzla, ustaca örülmüş ruhsal taç olan ihtiyar kurulunuzla ve Tanrı’ya göre olan hizmetçilerle birlikte.

2. Bedensel ve ruhsal birlik olsun diye, İsa Mesih’in Baba’ya ve elçilerin Mesih’e ve Baba’ya [tâbi] olduğu gibi, piskoposa ve birbirinize tâbi olun.

14. Bölüm

1. Sizin Tanrı ile dolu olduğunuzu bilerek, sizi kısaca cesaretlendirdim. Dualarınızda beni anımsayın ki Tanrı’ya erişebileyim ve çağrılmaya layık olmadığım Suriye’deki kiliseyi [de anımsayın]. Çünkü sizin birleşmiş duanıza ve Tanrı’daki sevginize ihtiyacım var ki Suriye’deki kilise, sizin kiliseniz aracılığıyla ferahlanmaya layık sayılsın.

15. Bölüm

1. Efesliler Simirna’dan —size yazdığım yerden— sizi selamlıyorlar. Onlar, Tanrı’nın yüceliği için [burada] bulunarak, tıpkı sizin gibi, Simirnalıların piskoposu Polükarp ile birlikte her bakımdan beni ferahlattılar. Ve diğer kiliseler sizi İsa Mesih’in şerefine selamlıyorlar. Bölünmez bir ruh olan İsa Mesih’i edinmiş olan [sizler], Tanrı’nın uyumunda güçlü olun.Alternatif olarak “Veda ediyorum” şeklinde de çevrilebilir; Grekçe ἔρρωσθε, mektup sonlarında “sağlıcakla kalın”, “esen kalın” ya da “güçlü olun” anlamında kullanılan bir vedalaşma ifadesidir.

“İgnatius’un Magnesyalılara Mektubu” Tanrı’yı Arzulamak ekibinden Travis Owens tarafından birebir çeviri yaklaşımı esas alınarak orijinal Grekçeden Türkçeye çevrildi. Köşeli parantez içindeki notlar çevirmen tarafından alınmıştır.

Son güncelleme tarihi: 10.09.2026

Dipnotlar