Bu makalede, Hristiyanlığın en eski iman ikrarlarından birini ve Apostolik İman Bildirgesi’nin atasını keşfet!

Kökeni, Tarihi ve Kaynakları

Vetus Symbolum Romanum, Hristiyanlık tarihinin en köklü iman ikrarlarından biridir ve günümüzde yaygın olarak bilinen “Apostolik İnanç Bildirgesi”nin doğrudan atası olarak kabul edilir. Bu ikrar, Matta 28:19’a dayanan 3 bölümlü Teslis yapısıyla, Hristiyan en önemli doktrinlerini basit ve kısa bir formda özetleyerek Batı Kilisesi’nin teolojik temel taşlarından biri olmuştur. Latince Vetus Symbolum Romanum, harfi harfine “Eski Roma İman İkrarı” anlama gelir ve bazen “Eski Roma Sembolü”Roma ordusunda “symbolum” (sembol), bir askeri düşmandan ayırt etmek için kullanılan belirgin bir işaret veya parolaydı. Erken Kilise, Hristiyanları ‘Mesih’in askerleri’ olarak görüyordu. İman ikrarı ise, bir imanlının gerçek Kilise’ye ait olduğunu kanıtlamak için okuduğu bir ‘parola’ olarak kabul ediliyordu. veya “Kısa Roma Sembolü” gibi isimlerle de anılır.

Kökenleri, Kilise babaları Tertullianus ve Lyonlu İreneus’un yazılarında geçen “İman Kuralı”na (Latince “Regula Fidei”) dayanıp, en geç 2. yüzyılın ortalarında Batı Kilisesi’nde vaftiz törenlerinde adayların inançlarını beyan etmesi için kullanıldığı düşünülür.Krş. Harnack, Adolf: Apostle’s Creed (Adam and Charles Black, 1901), ss. 75-76. Ancak Aziz Ambrosius (Explanatio Symboli ad InitiandosYani “Vaftiz Edilecekler İçin İnanç Bildirgesi Açıklaması”. eserinde), bu ikrarın Yeruşalim’deki on iki havari tarafından ortaklaşa kaleme alındığına ve Roma Kilisesi tarafından bozulmadan muhafaza edildiğine dair köklü bir geleneği aktarmıştır. Bu durum kesinlikle tartışmaya açık olsa da, öğretisi açıkça apostolik niteliktedir.

Günümüze ulaşan en eski kaynaklar arasında, MS 340 yılı civarında Papa I. Julius’a Grekçe bir mektup bırakan Ankara piskoposu olan MarkellusAnkaralı Markellus: Epistula ad Iulium papam (bkz. Salamisli Epifanios: Panarion 72.2-3). ve yaklaşık 400 yılında Latince bir yorum yazan Aquileialı RufinusAquileialı Rufinus: Commentarius in Symbolum Apostolorum, bölüm 2-3. yer alır.

Vetus Symbolum Romanum, daha sonra genişletilerek ve bazı eklemelerle (örneğin “communio sanctorum” gibi) günümüze kadar kullanılan Apostolik İnanç Bildirgesi (veya Havarilerin İnanç Bildirgesi) haline getirildi ve böylece onun doğrudan öncülüdür.

Vetus Symbolum Romanum (Türkçe Çeviri)

İnanıyorum, her şeye gücü yeten Baba Tanrı’ya;

ve İsa Mesih’e, O’nun biricik Oğlu, bizim Rabbimiz

    Kutsal Ruh’tan ve Bakire Meryem’den doğmuş,

    Pontius Pilatus döneminde çarmıha gerilmiş ve gömülmüş,

    Üçüncü günde ölülerden dirilmiş,

    Göklere yükselmiş,

    Baba’nın sağında oturan; oradan dirileri ve ölüleri yargılamak için gelecek Olan

ve Kutsal Ruh’a,

Kutsal Kilise’ye,

Günahların bağışlanmasına,

Bedenin yeniden dirilişine,

Sonsuz yaşama.Bu son satır Rufinus'un Latince versiyonunda eksiktir ve muhtemelen orijinal ikrarın bir parçası değildir (her ne kadar sonsuz yaşam inancı kuşkusuz Hristiyan imanının temel bir doktrini olarak görülmüş olsa da). Ancak bu ifade, Markellus'un Yunanca varyantında mevcuttur ve nihayetinde Apostolik İnanç Bildirgesi'ne de dahil olmuştur.

Dipnotlar